Ik kende John Burdett al van een vorig bezoek aan Bangkok en de boeken Bangkok Eight en Bangkok Tattoo.
zondag 2 oktober 2011
John Burdett - Bangkok Haunts
zaterdag 1 oktober 2011
De zoete zonde
Na een vermoeiende dag aan het zwembad sjok ik rond een uur of 5 onze boulevard af.
Banana Pan Cake, voor al uw kleine hongerkes.
Mmmmmm,
Banana Pan Cake, voor al uw kleine hongerkes.
Mmmmmm,
donderdag 29 september 2011
Sociale verplichtingen
Vanavond moet ge niet te veel van ons verwachten.Madam Konijn heeft ons uitgenodigd op een exclusief coctailuurtje.
"Very Private. Een twaalftal personen. Casual ", fluisterde ze me toe terwijl ze subtiel de uitnodiging in mijn handen moffelde.
Tussen 6 en 7 zijn we dus bezet.
Ik denk dat we de shortlist gehaald hebben omdat wij nogal welopgevoed zijn en nog geen glazen tegen de muur hebben gekletst -ik denk dat Russen dat wel al eens durven doen- .
Dag 6: Downtown Pattaya!
Lap zeg. Tropische temperaturen in Belgïe maar hier in Thailand waren de weergoden ons minder goed gezind.
We charterden een Songtao (jeep met vaste route en variabele stopplaatsen) om van Jomtien naar Pattaya City te gaan.
Mijn God. In welk een oord der verderf waren we daar terechtgekomen?
Pattaya zelf heeft nogal veel weg van Blankenberge: Een pier, hoogbouw en meer dan genoeg gepensioneerden. In dit geval voornamelijk mannen, vaak geflankeerd door een jong poppetje dat in het beste geval hun dochter maar realistischer hun kleindochter zou kunnen zijn.
Sandalen met witte kousen. Postichen en pliekskes. Om van de pensen -waar de vrouwtjes vaak een paar keer inpassen- nog maar te zwijgen.
Walking Street is een opeenvolging van girlie bars, beer bars, discotheken, restaurants en massagesalons. Het aantal working girls per vierkante kilometer moet hier gigantisch zijn. Het merendeel arme meisjes uit de Isaan (Noord-Thailand) die met hun inkomsten vaak de volledige familie moeten financieren. Sinds een aantal jaren worden er ook Sovjet-meisjes geïmporteerd. Er zit money in de business en it still is a man's world.
We dronken een glaasje in de Beer Garten op de pier. Het was iets na twaalf en Pattaya was duidelijk nog niet goed wakker. De geur van de Overpoort op een vrijdagvoormiddag. Vissers aan de koffie, met of zonder hun vangst.
Blijkbaar komt de boel hier maar op gang rond een uur of 2 's nachts.
Hoe die oudjes dat voor mekaar krijgen...
We charterden een Songtao (jeep met vaste route en variabele stopplaatsen) om van Jomtien naar Pattaya City te gaan.
Mijn God. In welk een oord der verderf waren we daar terechtgekomen?
Pattaya zelf heeft nogal veel weg van Blankenberge: Een pier, hoogbouw en meer dan genoeg gepensioneerden. In dit geval voornamelijk mannen, vaak geflankeerd door een jong poppetje dat in het beste geval hun dochter maar realistischer hun kleindochter zou kunnen zijn.
Sandalen met witte kousen. Postichen en pliekskes. Om van de pensen -waar de vrouwtjes vaak een paar keer inpassen- nog maar te zwijgen.
Walking Street is een opeenvolging van girlie bars, beer bars, discotheken, restaurants en massagesalons. Het aantal working girls per vierkante kilometer moet hier gigantisch zijn. Het merendeel arme meisjes uit de Isaan (Noord-Thailand) die met hun inkomsten vaak de volledige familie moeten financieren. Sinds een aantal jaren worden er ook Sovjet-meisjes geïmporteerd. Er zit money in de business en it still is a man's world.
We dronken een glaasje in de Beer Garten op de pier. Het was iets na twaalf en Pattaya was duidelijk nog niet goed wakker. De geur van de Overpoort op een vrijdagvoormiddag. Vissers aan de koffie, met of zonder hun vangst.
Blijkbaar komt de boel hier maar op gang rond een uur of 2 's nachts.
Hoe die oudjes dat voor mekaar krijgen...
De kokosnoot-histoire
Het kader.
De eerste avond. Een mens zit lekker een hapje te eten. Aan het tafeltje naast ons een oudere farang met een jonge Thai. Elk een glaasje wijn. Ziet er gezellig uit. Tot het tweetal elkaar binnendraait tijdens het hoofdgerecht en Carl bijna zijn laatste stukje kip eet.
Een wandeling op straat.
Carl heeft touche.
You want coconut, Lollie?
Ik ken iemand die mijn handje goed vast had.
Lollie, moehahaha!
(Dongtan Beach -waar wij hier wonen- is nogal populair bij de aanhangers van de herenliefde.)
De eerste avond. Een mens zit lekker een hapje te eten. Aan het tafeltje naast ons een oudere farang met een jonge Thai. Elk een glaasje wijn. Ziet er gezellig uit. Tot het tweetal elkaar binnendraait tijdens het hoofdgerecht en Carl bijna zijn laatste stukje kip eet.
Een wandeling op straat.
Carl heeft touche.
You want coconut, Lollie?
Ik ken iemand die mijn handje goed vast had.
Lollie, moehahaha!
(Dongtan Beach -waar wij hier wonen- is nogal populair bij de aanhangers van de herenliefde.)
Dag 5: zonnekloppen en de beenderen laten kraken
Als het zonneke schijnt in het regenseizoen, dan moet een mens ervan profiteren.
Bijgevolg brachten we de voormiddag en een stukje van de namiddag in en rond het zwembad door.
De Humo, een goed boek, van tijd tot tijd een drankje en Carl die als een ware gentleman mij en mijn luchtmatras op sleeptouw neemt rond het zwembad.
Later die namiddag: back to business. Straat na straat kamden we uit tijdens onze zoektocht naar de Lou. Het enige dat we vonden, was horden Russen.
Vermoeid van zoveel inspanning, keek ik uit naar een deugddoende en relaxerende massage. Amai, mijn beste. Het begint eindelijk tot mij door te dringen dat de genoegdoening van een Thaise massage pas komt na afloop.
In een airconditioned salon werden we verwelkomd door een klein Thais dametje dat mij meetroonde naar een kamertje op de eerste verdieping. Er stonden 7 bedden die van elkaar gescheiden konden worden door gordijntjes. Ik kreeg een linnen broek om aan te doen in plaats van mijn kleedje. Een linnen topje had ook handig geweest maar ik mag niet klagen want ik had dan toch tenminste een vrouwelijke masseuse. En zijn wij niet allemaal gelijk, nietwaar?
Ik dacht dat ik redelijk safe gespeeld had door te kiezen voor een head & shoulder-massage. Helaas was mijn masseuse van het holistische type en moesten ook andere ledematen eraan geloven. Beginnen deden we als vanouds door de benen eens in alle richtingen te plooien. Ik voelde de bui al hangen toen ze er ook nog eens op ging staan en aan mijn voeten trok. Ongelofelijk hoe sterk die kleine vrouwtjes zijn.
Ondertussen was er gezelschap bijgekomen. Een nogal bazige Russische matrone ordonneerde haar te beklagen masseur vanalles in haar schoonste Russisch. Ze knorde enkele zinnen waaruit ik enkel het woord problemski kon halen. Ik verstond er geen jota van. De Thaise masseur ook niet, maar schrik had hij zeker.
Naast mij had intussen nog een andere madam plaatsgenomen. Het gordijntje bleef open. Vrouwen onder elkaar zeker? Carl -die beneden een heerlijk kopje thee mocht drinken (moehahaha)- had bereidwillig als tolk opgetreden toen die Russen 'spina, spina' vroegen.
Ik was toch blij dat mijn masseuse van het vrouwelijk geslacht was. Niet dat we preuts zijn maar ik beschik nog niet over telepathische gaven om mijn bh op te houden als mijn handen achter mijn hoofd gesleurd worden en er een knie in mijn rug prijkt.
Overmorgen een voetmassage. Kan niet misgaan...
Bijgevolg brachten we de voormiddag en een stukje van de namiddag in en rond het zwembad door.
De Humo, een goed boek, van tijd tot tijd een drankje en Carl die als een ware gentleman mij en mijn luchtmatras op sleeptouw neemt rond het zwembad.
Later die namiddag: back to business. Straat na straat kamden we uit tijdens onze zoektocht naar de Lou. Het enige dat we vonden, was horden Russen.
Vermoeid van zoveel inspanning, keek ik uit naar een deugddoende en relaxerende massage. Amai, mijn beste. Het begint eindelijk tot mij door te dringen dat de genoegdoening van een Thaise massage pas komt na afloop.
In een airconditioned salon werden we verwelkomd door een klein Thais dametje dat mij meetroonde naar een kamertje op de eerste verdieping. Er stonden 7 bedden die van elkaar gescheiden konden worden door gordijntjes. Ik kreeg een linnen broek om aan te doen in plaats van mijn kleedje. Een linnen topje had ook handig geweest maar ik mag niet klagen want ik had dan toch tenminste een vrouwelijke masseuse. En zijn wij niet allemaal gelijk, nietwaar?
Ik dacht dat ik redelijk safe gespeeld had door te kiezen voor een head & shoulder-massage. Helaas was mijn masseuse van het holistische type en moesten ook andere ledematen eraan geloven. Beginnen deden we als vanouds door de benen eens in alle richtingen te plooien. Ik voelde de bui al hangen toen ze er ook nog eens op ging staan en aan mijn voeten trok. Ongelofelijk hoe sterk die kleine vrouwtjes zijn.
Ondertussen was er gezelschap bijgekomen. Een nogal bazige Russische matrone ordonneerde haar te beklagen masseur vanalles in haar schoonste Russisch. Ze knorde enkele zinnen waaruit ik enkel het woord problemski kon halen. Ik verstond er geen jota van. De Thaise masseur ook niet, maar schrik had hij zeker.
Naast mij had intussen nog een andere madam plaatsgenomen. Het gordijntje bleef open. Vrouwen onder elkaar zeker? Carl -die beneden een heerlijk kopje thee mocht drinken (moehahaha)- had bereidwillig als tolk opgetreden toen die Russen 'spina, spina' vroegen.
Ik was toch blij dat mijn masseuse van het vrouwelijk geslacht was. Niet dat we preuts zijn maar ik beschik nog niet over telepathische gaven om mijn bh op te houden als mijn handen achter mijn hoofd gesleurd worden en er een knie in mijn rug prijkt.
Overmorgen een voetmassage. Kan niet misgaan...
Abonneren op:
Posts (Atom)