Een paar dagen geleden waren we -zoals ik eerder al liet weten- uitgenodigd op een intiem cocktailpartijtje ten huize van mijnheer en mevrouw Konijn.
Enkele minuten voor zes maakten we onze opwachting op het punt van afspraak, de eerste verdieping van een klassiek Thais gebouw van 200 jaar oud dat voorheen op een andere locatie in Thailand stond en voor de fun afgebroken en heropgebouwd is aan de kust. (Dat het geen sukkelaars zijn...)
Drie Duitse koppels, een Australisch koppel en een Fins koppel hadden ook een uitnodiging gekregen. Mevrouw Konijn brak onmiddellijk het ijs, zoals enkel een Amerikaanse uit Florida dat kan. We kregen een drankje in de hand en een welgemeende 'tast toe'. In het midden van het zaaltje -dat vaak voor huwelijken gebruikt wordt- stond een tafel met heerlijke hapjes.
Bij het binnenkomen hadden we een naamkaartje gekregen waar we onze naam en ons Chinees teken op dienden te schrijven. Deborah's echtgenoot Paisan is een konijn, vandaar de naam Rabbit Resort.
Persoonlijk ben ik een rat (blijkbaar het eerste dier dat de Boeddha tot zich riep) en Carl is een aap. (Hoe kon het ook anders?)
Twee van de drie Duitse koppels bleken habitués te zijn. Al snel herkenden ze elkaar 'van zien' en schakelden de zes Duitsers (overigens stuk voor stuk sympathieke mensen, zo bleek later) voor het gemak over naar het Duits.
Mijn helden van de avond waren echter Keith en Marie, het oudere Australische koppel. Keith schoot de hoofdvogel af door zich tijdens de voorstellingsronde (naam en chinees teken / klinkt erger dan het was) als volgt te presenteren: "My name is Keith and I'm a kangaroo." De joint lag plat.
Anyways, toen de Duitsers aan het verbroederen waren, stoof ik onmiddellijk naar meetje en peetje zoals we ze hier liefkozend noemen en drukte ik mijn ultieme appreciatie voor het onbekende en utopische Australië uit. (Ik begon nog net niet over Home & Away...)
Dertig jaar geleden verlieten de twee Groot-Brittannië en migreerden ze naar Perth (alwaar de temperatuur nooit onder de vier graden zakt). Wij jaloers. Het bier en de wijn vloeiden rijkelijk. Meetje en peetje waren in hun element. Wij ook.
De kwieke bejaarden hadden al indruk op ons gemaakt en toen ze dan ook nog vertelden dat ze door zouden vliegen naar Kuala Lumpur en al een reisje naar Borneo gepland hebben voor volgend jaar, waren we in complete adoratie. Carl en ik tekenen onmiddellijk om op die leeftijd nog zo'n exotische reizen te mogen ondernemen en om samen zo schoon oud te worden gelijk meetje en peetje.
Samen met onze nieuwe aussie-vrienden sloten we de tent, zo rond een uur of acht.
Avond geslaagd. Merci, mijnheer en mevrouw Konijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten