Dag 1: Ter land, te water én in de lucht

Na een uitgebreid ontbijtbuffet namen we de shuttleboot van het hotel naar de Thaksin pier. We hopten er op de skytrain richting Siam Road.















Deze buurt is het absolute shopping-mekka van Bangkok. Het ene poepchique complex ligt er knal naast het andere, verbonden door een kluwen van luchtbruggen. Wijnegem, Westland, Rosada...; Het zijn allemaal parvenu'kes in vergelijking met de Siam Paragon of de Siam City. Vanuit de skytrain zagen we nieuwe 'filialen van de hel' (zoals CP ze placht te noemen) als champignonnekes uit de drassige moerasgrond schieten. Goed voor uren en dagen winkelplezier.











De winkels in de complexen zijn trendy en kunstmatig fris. Grote namen, gekende merken en Westerse prijzen. Vermoedelijk geen namaak in tegenstelling tot in de kleine straatjes aan de voeten van de megabuildings. Ge moet het alleen vinden. Charlie moest naar gewoonte een nieuwe zonnebril hebben maar we kregen al snel honger van al dat winkelen dus werd de aankoop uitgesteld.

Een Japans restaurant bood een lunch aan voor 283 baht per uur. Ik was snel overtuigd en kreeg Carl uiteindelijk ook warm. Ge moest uw eten zelf garen in een zelfgemaakte bouillon en er was een lopende band bij betrokken met teljoorkes met allerhande vleeswaren en groenten. Rolbanden doen het altijd bij mij.


En ge moest er ook geen tafelmanieren hebben.













Creativiteit was wel vereist. Geen peper, zout of knorr-blokskes. Wel sojasaus, chilisaus en wasabi. Liters soja heb ik in mijn bouillon gekapt. Elk schoteltje dat bij mij passeerde moest eraan geloven. De habitués bleken er een andere techniek op na te houden. Zij smaakten hun soepke af in hun eetkommetje. Bij Carl bleven vooral de teljoren met vlees steken. Hoewel hij de lever toch ook aan zich liet passeren. Al bij al een superlunch gehad.


(Wouter: Een aanrader!)

(Coca Suki Restaurant - Stijl keuken: sukiyaki of 'steamboat')

We besloten terug te gaan naar het hotel om een bootje te charteren. De wijk Thonburi is een absolute must. Het leven in BKK ontwikkelde zich rond de Chao Praya en haar klongs (kleine kanaaltjes). We waren helemaal klaar voor een longtail-tocht langs paalwoningen en zo maar een ongelofelijke stortbui gooide roet in het eten. De boten op de Chao Praya zwiepten van links naar rechts en de goesting was rap over. 't Is niet omdat onverantwoorde boottochten een constante zijn in onze reizen dat we ons hier moeten verongelukken.





Toen we terug meer dan twee meter zicht hadden, besloten we alsnog -op het nippertje- te vertrekken. Twee uur lang sjeesden we in matige en hevige regenval langs bescheiden en grote doeningen. Indrukwekkend.


Geen toerist rondom ons te bekennen. Het was al goed aan het schemeren toen we de Sri Phaya Pier terug bereikten.





















Na een grondige opfrisbeurt genoten we van een lekker menu'ke, begeleid met tsjingeltsjangel en Thaïse dans in de Sala Thai.

Morgen op de vélo met de Co. Kijk mama, met één hand. (De vinger hangt er nog aan.)